غمگینم و این ربطی به خیابان کارگر نداردکه درختانش سالهاست مرا از یاد برده‌اند غمگینم و این ربطی به تو نداردکه پسر همسایه‌ام نبودیتا هر صبح پنجره را باز کنمبی آنکه جواب سلامت را بدهمبا بنفشه‌ای در گیسوانمکاش به زنی که عاشق استمی‌آموختند چگونه انتقام بگیردغمگینم که عشق این‌همه مهربان است

رو به روی پنجره دیوار باشد بهتر است بین ما این فاصله “بسیار” باشد بهتر استمن به دنبال کس‍ی بودم که “دلسوزی” کند همدمم این روزها سیگار باشد بهتر استمن نگفتم آنچه حلاج از تو دید و فاش کردسر نوشت “رازداری”، دار باشد بهتر است!خانه ی بیچاره ای که سرنوشتش زلزله استاز همان روز نخست آوار باشد بهتر استگاه نف...

قلب تو را دیدم در خواب به جایی میرفت که نمیدانستم کجا بودم اما من با اطمینان میدانستم که همیشه در آغوش تو خواهم بود.

عشق من، دیگر به هیچکس نمیتوانم پیوست تویی آن که همیشه در قلبم خواهد بود چه دور شوی، چه نزدیک همیشه تویی جای خالیم را پر خواهی کرد.

هیچکس نمیتواند قلب من را بشکند زیرا قلب من به تو متصل است تویی عشق من، تویی جان من و همیشه برای تو خواهم سوخت

شاملو نیستمتا آن چنان ڪه او مے توانستدوست داشتنم را ڪه در فراسوے مرزهاے تنتاز تو وعده ے دیدارے مے خواستبه بند شعر بڪشمقبانے نیستمتا با شعرهایم معناے دوست داشتن را تغییر دهمو پوزش تمامے عاشقانه هایے ڪه در انتظارم هستند را بخواهمتا به دنبال شعرِ تو بگردممن فقط شاعرڪے هستمڪه اگر غربالے در دست بگیرے از ...

درحسرت آغوش تو… هستم بغلم ڪن… ازعطربروروے تو… مست هستم بغلم ڪن… ڪے گفتہ ڪہ قرارہ … دور از تو بمونم… من با احدے … عهدنبستم بغلم ڪن…

با هر که به غیر از غمتوفاصله دارم با من بنشین با تودلی یک دله دارم سر میرود از دست همه ی حوصله ي من یعنی که برای تو فقط حوصله دارم

تویی که ناب ترین فصل هر کتاب منیشروع وسوسه انگیز شعر ناب منی من آن سکوت شکسته در آسمان توامو تو درآمد دنیا و آفتاب منی چقدر هجمه ی تشویش بی تو بودن هاتویی که نقطه ی پایان اضطراب منی برای زندگی ی بی جواب و تکراریبه موقع آمدی و بهترین جواب منی روان در

باز امشب غزلی كنج دلم زندانی است آسمان شب بی حوصله ام طوفانی است هيچ كسی تلخی لبخند مرا درک نكرد های های دل ديوانه ی من پنهانی است

هر که در عاشقی قدم نزده است بر دل از خون دیده نم نزده است او چه داند که چیست حالت عشق که بر او عشق، تیر غم نزده است

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟ بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان عمریست در هوای تو از آشیان جداست

نذر کردم تا بیایی هرچه دارم مال تو چشم های خسته پر انتظارم مال تو یک دل دیوانه دارم با هزاران آرزو آرزویم هیچ ، قلب بیقرارم مال تو !

تمام ترانه هایم ترنم یاد توست و تمام نفسهایم خلاصه در نفسهای توستای زلال تر از باران و پاکتر از آیینه به وجود پر مهر تو می بالم و تو را آنگونه که میخواهی دوست دارم ای مهربان – پرنده خیالم با یاد تو به اوج آسمانها پر خواهد گشود و زیبایی ات را به رخ فر

هرگز از دوری این راه مگو!و از این فاصله ها که میان من و توستو هرگاه که دلت تنگ من است،بهترین شعر مرا قاب بکنبه نگاهت بگذار!تا که تنهایی ات از دیدن من جا بخورد!و بداند که دل من با توستو همین نزدیکی ست

گرچه از فاصله ی ماه به من دورتریولی انگار همین جا و همین دورو بریماه میتابد و انگار تویی میخندیباد می آید و انگار تویی میگذری

می گویند زندگیت را پایِ یک “نفر” نگذارکاش می دانستند که تو یک نفر نیستی , تو یک “دنیایی” …

آسمان گفت که امشب , شب توستسرخی صورت گل , از تب توستانچه تا عشق مرا بالا بردبوسه گاهیست که نامش لب توست . . .

مانند باران چشمهایت دیدنی هستشهر خاموش نگاهت دیدنی هستزندگانی معنی تبسم توستخنده هایت بی نهایت دیدنی هست

گرقرار باشد خوبی ما، وابسته به رفتاردیگران باشد..این دیگرخوبی نیست؛بلکه معامله است…می شود پروانه بود و به هرگلی نشست..اما بهتراست مهربان بودوبه هردلی نشست..!!میگویند هر وقت دلت برای کسی تنگ شد…نگاهش کن” نبود , صدایش کن” نشنید , دعایش کن..